زریان بوکان در جایگاه خبرگزاری
عبدالعزیز مولودی
رسانه لااقل در جامعه ی اطلاعاتی امروز با هر کیفیتی که در نظر بگیریم، پدیده ای تاثیر گذار است. رسان ها البته هریک برای خود خط مشی مشخصی دارند و از این رو مبلغ اندیشه یا استراتژیی هستند که دوست دارند در جامعه تحقق یابد. هم از این رو، هیچ رسانه ای بی طرف نیست و جهت دارند. شناخت جهت گیری رسانه ها، از منابع مالی و حمایتی آن، سیستم فکری حاکم بر اداره کننده ی آن و تحلیل محتواهایی که منتشر می کنند، امکان پذیر است. راه دیگر آن، شناخت حوزه هایی است که رسانه از آن تغافل می کند یعنی در انتشار اخبار و تحلیل ها آنرا نادیده می گیرد. در این صورت می توان عملکرد یک رسانه را دور از معیارهای ظاهری تعداد بازدید کنندگان از وبسایت رسانه، مورد ارزیابی قرار داد. این مهم در مورد رسانه هایی مانند زریان بوکان که صرفا به صورت اینترنتی انتشار می یابند، اهمیت بیشتری می یابد.
سخن گفتن از نقش و تاثیر زریان بوکان به عنوان یک سایت خبری، البته کار دشواری نیست. کم و بیش اکثر کسانی که با رسانه در فضای مجازی سروکار دارند، آنرا می شناسند و این البته محدود به بوکان نیست چرا که به مدد اینترنت در همه جا امکان دسترسی به زریان وجود دارد و بنابراین باید در نظر داشت که فقط بوکانیان خواننده ی زریان نیستند.
زریان بوکان در اساس به دنبال شکل گیری خبرگزاری کردپرس که مدیریت خبر در مناطق کردنشین را بر عهده دارد ایجاد شده است. تفاوت کلی کردپرس با سایت های خبری تحلیلی این چنینی در شهرهای کردنشین در جهت گیری داخلی این سایت ها است. به این معنی که آنها بیشتر تلاش می کنند که مسائل داخلی هر شهر و برخی از مسائل شهرهای همجوار و بعضا مسائل ملی را به نقل از سایت های خبری رسمی بازنشر دهند.
زریان بوکان در این بین دارای فراز و نشیب نسبی است و به نظر می رسد که با تبعیت از مشی مدیر مسئول آن، تلاش کرده است تا بتواند موقعیت قابل اعتمادی در بین طیفی از مراجعه کنندگان به آن داشته باشد. طبیعی است که با تغییر موازنه ی قدرت در کشور و به تبع آن در بوکان، برخی از تغییرات هم در جهت گیری کلی زریان روی دهد.
آنچه قبلا مشهود بود و جای توجه داشت انعکاس دیدگاه خوانندگان زریان بوسیله ی کامنت گذاری روی اخبار و تحلیلهای منتشره ی زریان بود. اگر رسانه ها را مجاری شکل گیری نوعی از دمکراسی تلقی کنیم، کامنت گذاری آزادانه ی افراد با یکدیگر در مورد خبر منتشره، یکی از دمکراتیک ترین شیوه های تعاطی آراء در فضای مجازی می تواند باشد. گاهی اوقات حتی کامنت گذاری خوانندگان، اصل خبر یا تحلیل را به حاشیه می برد و خود به متن تبدیل می شود. در این زمینه قبلا زریان هر چند با دشواری هایی روبرو بود، اما اجازه ی انتشار آنها را به صورت محدود می داد. اینک این راه بسته است و به نظر می رسد دردسر آنرا زریان به لقایش بخشیده و از آن صرف نظر کرده است. به نظر من مجال مفیدی بود که می توانست فرهنگ نقد را کم کم در میان مراجعه کنندگان گسترش دهد.
با این وصف و با محدودیت هایی که دارد، زریان حاصل تلاش یک جمع کارکشته ی خبری- تحلیلی نیست. تعداد کارکنان رسمی آن طی این سالها مانند یک خبرگزاری حرفه ای افزایش نیافته است و به سبک و سیاق مشخصی توام با نوسانی اندک به صورت دوره ای به چپ یا راست، به فعالیت خود ادامه داده است. البته این تلاشها جای تقدیر دارد و باید امیدوار بود که هم چنان به فعالیت خود ادامه دهد. آرزوی موفقیت برای مدیران این رسانه دارم و انتظارم این است که بتوانند در چهارچوبی که برای فعالیت دارند، تلاش کنند از دیدگاه های موجود در میان افراد و گروه های مختلف جامعه بیشتر استقبال کنند و آنرا انعکاس دهند. در این زمینه تلاش داشته اند و امیدوارم گسترش یابد.
برچسب:
نویسنده: الینا صمیمی